Spotkania

Siedziałam w sobotę przy ognisku w Leśnym Zakątku i patrzyłam w ogień. Słuchałam, jak cicho trzaskają iskry i pomyślałam, że chyba najbardziej lubię właśnie takie chwile. Przy ognisku historie płyną inaczej. Jest w nich więcej ciszy i więcej uważności. Mniej pośpiechu. A człowiek staje się jakiś ciekawszy.
Może dlatego kilka godzin wcześniej, kiedy zamknęłam książkę „Notatki z podłogi”, pomyślałam o czymś, co zdarzyło mi się drugi raz w tym życiu.
Chciałabym poznać człowieka, który ją napisał.
Nie tylko przeczytać kolejny wywiad czy obejrzeć zdjęcie na okładce, ale usiąść gdzieś obok, posłuchać, jak opowiada o świecie i o tym, co doprowadziło go do napisania właśnie tej historii.
Pierwszy raz miałam takie pragnienie po przeczytaniu „Czarodzieje mogą wszystko”. I to spotkanie rzeczywiście się wydarzyło. Było piękne. Mam nadzieję, że tym razem również los ułoży taką możliwość.
Pomyślałam dziś, że mam niezwykły przywilej żyć w czasach, w których mogę czytać książki, wybierać spośród ogromu współczesnej literatury, a potem w kilka chwil znaleźć informację o spotkaniu autorskim czy wieczorze literackim.
Moja nauczycielka języka polskiego w liceum, gdy była na kogoś zdenerwowana, mówiła: „A bodajbyś żył w ciekawych czasach”.
Wtedy miało to brzmieć jak przestroga.
Dziś myślę, że to, czy nasze czasy są ciekawe, zależy od tego, na co kierujemy uwagę.
Można widzieć pośpiech, chaos i nadmiar.
Można też dostrzegać ludzi, książki, rozmowy, inspiracje lub możliwość spotkania kogoś, kto poruszy w nas nową strunę.
Lubię poznawać ciekawych ludzi i lubię słuchać ich opowieści. A jeśli nadarzy się okazja, zamienić kilka zdań i uciąć zwyczajną, ludzką pogawędkę bo czasem właśnie takie spotkania zostają z nami na dłużej.