Kawa Luwak

Idę między olbrzymimi drzewami. Po lewej stronie widzę jak dojrzewa papaja i kakaowiec, po prawej kawa, a kawałek dalej wanilia.
Mam wrażenie, że świat oddycha tu inaczej. Głębiej. Wolniej.
Zamykam na chwilę oczy i na moment wracam do sadu dziadka.
Słyszę ptaki, czuję zapach jabłek nagrzanych słońcem, miękką trawę pod stopami.
Otwieram oczy.
I znów jestem tutaj. Po drugiej stronie równika.
W sadzie, który nie zna jabłoni, ale zna swoje własne owoce.
Kilka kroków dalej jest miejsce degustacji kawy i różnych naparow owocowych, które brzmią jak obietnica i zagadka jednocześnie.
Hibiskus to wyobrażam sobie bez trudu.
Wanilia … niemal czuję jej smak.
Ale mangosteen tea, kawa z awokado czy kawa kokosowa…
Tu zaczyna się przestrzeń bez punktu odniesienia.
Tu pozostaje zaufać ciekawości i po prostu spróbować i odnaleźć swój smak.
A na końcu tej podróży pośród smaków czeka…ona. Słynna. Owiana legendą.
Kawa Luwak.
Najdroższa kawana świecie. Najbardziej niezwykła w swoim powstawaniu. Najbardziej… dyskusyjna.
Bo czy to, co najdroższe, naprawdę zawsze jest najlepsze?
Nie dowiesz się, dopóki nie spróbujesz.
Dziś piłam.
I już wiem.

Czasem nie chodzi o smak.
Chodzi o doświadczenie, które zostaje ze mną na dłużej niż aromat w filiżance.

A Ty? Jakie doświadczenie zostało z Tobą na dłużej? Zostało nawet teraz gdy świat wygląda inaczej?