Śniły mi się dziś stopy. Ludzkie stopy.Najpierw zobaczyłam stopy zmęczone i poranione wędrówką po górach. Takie stopy, które przeszły już wiele ścieżek i niosły historię w każdym swoim śladzie.A potem pojawiły się inne. Szerokie i krótkie jak stopy Hobbita. Te stopy wyglądały na wypoczęte. Kojarzysz Frodo Bagginsa z Władcy Pierścieni?To właśnie takie stopy jak u Frodo widziałam.I przypomniałam sobie sceny z tego filmu. To co było wiodące w tych obrazach to bliskość natury i silne stopy dające oparcie.Przypomniał mi się świat, w którym czuje się ziemię pod stopami. Zobaczylam świat, gdzie bliskość natury jest jego częścią, a nie tylko dodatkiem do życia. Przypomniałam sobie jak przyjemnie jest chodzić boso po trawie. Gdy zamykam oczy to czuję jak poranna rosa przyjemnie osiada na moich nogach. Patrząc na te stopy we śnie, pomyślałam o oparciu.O tym, jak bardzo potrzebujemy dziś czegoś, co…

Mój sobotni poranek pachniał truskawkami.Jak co tydzień byłam na bazarku. Lubię ten rytuał. Lubię luźne rozmowy z sąsiadami, koszyki pełne kolorów, dłonie sięgające po najdorodniejsze owoce. A najbardziej lubię ten moment w roku, gdy zaczyna się sezon na truskawki - najbardziej czerwony, najbardziej pachnący i najbardziej smakowity ze wszystkich sezonów.Potem przyjdzie czas czereśni. Też wyczekany.Ale na razie jesteśmy w truskawkowym raju.Siedziałam więc z miską truskawek i smakowałam czerwień. Taką soczystą, pewną siebie, taką, która nie przeprasza za swoją intensywność.Wtedy napisała do mnie koleżanka.Wymieniłyśmy kilka zdań o życiu. Takich zwyczajnych i niezwyczajnych zarazem.I napisała:- Ostatnio czuję się popielata. Tak właśnie napisała. Nie szara. Nie bura. Nie beżowa. Nie bezbarwna.Popielata.Zatrzymałam się przy tym słowie.- A popielaty u Ciebie to osobny kolor czy mieszanka bieli i czerni? – zapytałam.- Osobny – odpowiedziała.I został ze mną ten kolor taki zawieszony w powietrzu pomiędzy czerwoną…