Luty

Rano byłam z przyjaciółką na spacerze w lesie. Jeszcze zima. Jeszcze ziemia twarda i powietrze ostre ale dziś już było inaczej. Nad śniegiem unosiła się lekka mgiełka zapowiadająca zmianę stanu skupienia.
Ptaki śpiewają już inaczej jakby wiedziały coś, czego my dopiero się domyślamy.

Czuć wiosnę w powietrzu. Jeszcze nie w kalendarzu ale w powietrzu już tak.

Na ścieżce zauważyłam ślad, który ułożył się w charakterystyczny znak serca. Przypadek? Może tak a może nie. Ale są takie chwile, których nie chce się tłumaczyć. Chce się je przyjąć, poczuć i przeżyć.

Wracając do domu słuchałam w samochodzie audycji „Koncert życzeń”. I nagle poczułam się jak w dzieciństwie, gdy w każdą niedzielę w telewizji był koncert życzeń. Poczułam tamtę prostotę wzruszeń. Chyba robię się bardziej sentymentalna.

Z życzeń płynęło dużo serdeczności. Popłynęły życzenia urodzinowe, imieninowe, dla par z okazji rocznic relacji. Trochę nieśmiałe, trochę drżące ale pełne ciepła. A prowadzący dobierał do tego piosenki takie serdeczne m.in. Irena Santor „Serce”.

Pomyślałam, że luty, choć na zewnątrz zimny, ma serce gorące. I potrafi pomieścić naprawdę wiele:

1.02 – Dzień Gumy do Żucia
2.02 – Dzień Świstaka
13.02 – Święto kochania siebie
14.02 – Walentynki
15.02 – Dzień Singla
17.02 – Dzień Kota
27.02 – Dzień Niedźwiedzia Polarnego
i co cztery lata… 29.02 …. Dzień Żaby.

Trochę w lekkości. Trochę miłości. Trochę samotności. Trochę futra i trochę łap.

Może właśnie o to chodzi, że serce, nawet w najchłodniejszym i najkrótszym miesiącu w roku, ma miejsce na wszystko.

No i jak tu nie kochać lutego?

A Ty, które lutowe święto lubisz najbardziej ?