Mak

Dla jednych - chwast. Dla innych - piękno, które potrafi zatrzymać . Tak jak ten mak. Wyrasta tam, gdzie nie miał prawa , gdzie według innych nie powinien kwitnąc – wśród zboża albo wśród traw, w takim roślinnym chaosie, w miejscu, gdzie nikt go nie zaprosił. A jednak... jest. Odważny w swojej czerwieni. Zatrzymałam się dziś przy nim i pomyślałam o słowach Mel Robbins z książki „Pozwól im”. Pozwól im myśleć, co chcą. Pozwól im nie rozumieć. Pozwól im oceniać, nie wiedząc nic o twojej historii. Bo nie o nich chodzi. Chodzi o to, kim Ty jesteś, gdy nikt nie patrzy. Czy pozwalasz sobie po prostu być?