Maraton sztafet i sztafeta pokoleń Miałam w sobotę zaszczyt kibicować 2 drużynom Magenta Team i Magenta Team Pokolenie T. Piękne doświadczenie. Podziwiam biegaczy. Dużo dali z siebie i czuć było w powietrzu ducha walki oraz widać było działanie zespołowe. Pomiędzy dopingowaniem znalazł się też czas na rozmowy o życiu. Usłyszałam duzo pięknych historii m.in. o tym jak jedna dojrzała, samodzielna mama zastanawiała się jak to wyjdzie jeśli pozwoli młodzieży ogarnąć imprezę urodzinową. W swojej mądrości odpuściła kontrolę, zaufała dzieciom, właściwie to dorosłym juz dzieciom. Impreza udała się znakomicie. Pomyślałam o zaufaniu, odwadze i oddawaniu kontroli. Przypomniałam sobie określenie, które już rzadko pojawia się w rozmowach: sztafeta pokoleń — piękne, a zarazem poruszające wyrażenie. Przypomina mi, że życie to nie sprint, lecz bieg długodystansowy, w którym każdy z nas przez chwilę niesie pałeczkę i każdy ma znaczenie. To, co przekazujemy dalej…

Rano znajoma powiedziała, że czuje od kilku tygodni duże zmęczenie. Moje myśli poszybowały w kierunku terapii czaszkowo krzyżowej. Nie zastanawiałam się czemu akurat o tym pomyślałam. Ale poczułam , że warto o tym powiedzieć więc powiedziałam. Skorzystała, szybko zapisała się na wizytę a potem wróciła do mnie z informacją, że tego jej było potrzeba, że czuje się lepiej. A mi skrzydła urosły i baterie się doładowały od tej wiadomości . Aż miałam przyjemne ciarki na ciele gdy słuchałam nagranej przez nią wiadomości. Potem kolega opowiedział, że zauważa u siebie różne , niby drobne objawy które go męczą i martwią i dodał, że czuje, że niedużo czasu mu zostało . Zimny dreszcz przeszył powietrze. Aż wstrzymałam oddech. To jeszcze młody człowiek , tuż po czterdziestce. A gdy wychodziłam z pracy to spotkałam koleżankę, która powiedziała, że dopadł ją syndrom SKS ...…